Paralotniarskie przygody cz. 2.

image

Kolejne warsztaty za nami. Po raz kolejny mieliśmy przyjemność spotkać się by zobaczyć, posłuchać i przekonać się, że latanie na paralotni jest nie małą sztuką ;).

Terminy takie jak: ppg, loty żaglowe, miękkopłat i wariometr nie są już nam obce. Ale jak to się zaczęło? Skąd pochodzi ten intrygujący sport?

Kto może zostać „paralotniarzem”? O to kilka ciekawostek:

Paralotniarstwo we współczesnej formie powstało pod koniec lat 70 XX wieku we Francji, a do Polski dotarło pod koniec lat 80. Współcześnie jest najbardziej popularne w kraju swojego powstania. W roku 1961 francuski inżynier Pierre Lemoigne skonstruował spadochron z wcięciami po bokach i z tyłu, dzięki czemu można było holować go w powietrzu, a także kierować jego lotem. Urządzenie otrzymało nazwę Para-Commander i dało początek sportowi znanemu jako parasailing.
W 1964 Amerykanin Domina Jalbert opracował pierwszy spadochron komorowy (parafoil). Wynalazek ten zrewolucjonizował spadochroniarstwo, stając się protoplastą współczesnych spadochronów szybujących.

Liczba uprawiających ten sport jest trudna do oszacowania, ze względu na to, że znaczny odsetek uprawiających ten sport nie rejestruje się ani nie zdobywa oficjalnych licencji.

Choć sport ten jest amatorski, trzeba posiadać specjalną licencję. Oficjalnym dokumentem uprawniającym do uprawiania paralotniarstwa jest Świadectwo kwalifikacji pilota paralotni, wydawane przez Urząd Lotnictwa Cywilnego. Wniosek dla osób, które chciałyby podjąć się latania na tym sprzęcie: latanie jest dla każdego.

M.